POCZWARA (pupa coarctata)

No to ponad rok! Ale wciąż jestem... Poczwarą:) kiepsko coś ten motyl się wykluwa:)

Pędrak rośnie, Larwiątko też – idę nakarmić młodsze...

jak nie zapomnę to wrócę, tu do Was, koniecznie:)

stęskniłam się nieco, Dosiu, cukier i miód obok siebie stoją

Zmieniło się niewiele i tak dużo zarazem. Larwiątko i Pędrak w zestawie są dość czasochłonni, pracy nawet na pół etatu nie ma, ciągle szukam pomysłu, tylko i aż, bo czasu tak mało teraz ale kiedyś będzie więcej. Pędrak do przedszkola pójdzie, jak się dostanie.

Na wspomnienia mnie wzięło. Kiepski film z Abbą leciał:) ale nawet fałszowane przez Bonda i pana Darcy'ego piosenki łezkę wycisnęły. Stara poczwara ze mnie, oj stara:)

Było minęło, życie sobie trwa, ale czasem mi żal, że nie mam dwudziestu lat. Na szczęście tylko czasem... Myślę wtedy o starych znajomych, przyjaciółmi byli kiedyś, bo teraz ich nie ma, nie tęsknię, myślę, co mogą robić, gdzie są.... wspominam piwo w szuwarach, niedzielną kawę, imprezy do rana.

Larwa nażarta:)

Zapatrzyłam się na bluzki do karmienia – wrócilam z tych szuwar:)

komentarze (4) | dodaj komentarz

Spać mi się chceeeeee...

poczwarnieeeee

czekam na Poczwarnego, Pędrak przeziębiony, ale śpi na szczęście. Trochę pracy do pracy zrobiłam, poczytałam co się na świecie dzieje – takim małym, nie tym wielkim. I zajrzałam do własnego archiwum. 4 lata temu chciałam tyle zmienić. Hahahahaha

Praca wciąż ta sama, nawet marzenia jakieś takie nieokreślone, sklęsły wobec poczwarnej codzienności. Doceniam to co mam – bo mogę pracować w domu na pół etatu za małe pieniądze – ale w końcu za pół roku Larwa będzie, Pędraka nie chcę do żłobka pakować (i tak nas nie stać bo tylko prywatnie) – jak najdłużej w domu – jeszcze się nachodzi – do przedszkola, szkół. Teraz najważniejszy nasz wspólny czas, tym bardziej, że niedługo będzie starszym bratem.

Młode odchowam – może coś wymyślę, w końcu. Na razie – byle do jutra:) byle się wyspać, odpocząć nieco, odetchnąć na chwilę od Pędrakowego wszędobylstwa, no i byle na papu i łachy było. Może marzenia mi dorosną, może inne się wyklują. Może w totka wygram i kilka trosk odpadnie...

Może mi się przyśni – pomysł na własny biznes:)

komentarze (10) | dodaj komentarz | Trackbacki (1)

Zgubiłam jesień w tym roku, nawet zdjęć mało, prawie wcale jak na Poczwarnych przystało. Pędrak dobrał się do aparatu – biedak ledwie żyje – aparat, Pędrak wciąż pełen energii. W przyszłym roku na nowy trzeba uzbierać. A na razie domowa skarbonka – puszka po amberku naturalnym – pustką klekoce.

Lato było piękne – Pędrak nawdychał się górskiego powietrza, Poczwarny odpoczął, Poczwara zebrała siły do pracy. W sumie to może nie tyle siły co chęć. W grudniu jakoś ruszy większą parą ta poczwarna praca – a dziś jakoś mi leniwie, na święta czekam, nietłukące ozdoby z kartonu czas wyjąć.

Mam jeszcze półroczny abonament na lenistwo – jak mi się nie chce, to nie chce i już. Rozgrzeszam wszelkie zachcianki – szczególnie te kiszone. No i wyspać się trzeba na zapas... Potem Larwa da nam się we znaki.

I znowu zgubię którąś porę roku...

komentarze (3) | dodaj komentarz | Trackbacki (1)

komentarze (9) | dodaj komentarz | Trackbacki (1)

Nie ma w ustawach mowy o konieczności gadania głupot przez różnych ludzi - i tych znanych i tych zwykłych przechodniów - ale to można zrozumieć i wyłączyć tv lub radio.
Nie ma tam ani słowa o zamykaniu sklepów spożywczych - to już jest szczyt chamstwa! Codziennie nie powinniśmy jeść, bo codziennie giną ludzie!!! nie rozumiem takich „pustych" gestów - fajnie, pracownicy paru sieci i nie tylko dostali dzień wolny, nie żałuję im, ale dlaczego ja mam mieć zdezorganizowany domowy porządek? Dlaczego mam rodzinny obiad jeść w Mcdonaldzie? - akurat był otwarty. Bo skąd miałam wiedzieć, co będzie zamknięte, a co nie?
Nie negując konieczności i potrzeby żałoby narodowej - to już przesada.
Kto ma potrzebę - wywiesi flagę, zapali znicz, pomodli się, wpisze do księgi - itd...
Bardzo lubimy takie szopki, marsze pamięci, świece w oknach. Puste gesty, Polska mesjaszem narodów, znaki od bogów itd....hipokryzja, aż się niedobrze robi czytając niektóre komentarze w sieci... codziennie umierają ludzie, nasi bliscy, znajomi, ludzie z pierwszych strona gazet, jednych kochamy, jednych lubimy, cała reszta jest nam obojętna, codziennie zdarzają się wypadki, tragiczne.... ale my żyjemy dalej, trzeba jeść, chodzić do szkoły, pracy. I ZROBIĆ ZAKUPY!!!

Trzeba uważać wypowiadając życzenia - a niech ich wszystkich szlag trafi - jakże często takie wypowiadamy w rozmowach o polityce, prawda? No to trafił. Niejeden Polak już pomyślał albo niedługo pomyśli, że na liście pasażerów tego samolotu wolałby zobaczyć jeszcze kilka nazwisk...zamiast albo obok...

Współczuję rodzinom wszystkich, którzy zginęli
śmierć bliskich na zawsze zmienia nasze życie
a takie wydarzenie historyczne zostanie nie tylko w podręcznikach

komentarze (7) | dodaj komentarz | Trackbacki (1)

Zima poszła won! Wiosna przyszła. Niedźwiecki wraca do Trójki. Pędrak niepostrzeżenie wyrósł na dziecko, pierwsze urodziny za nami. Poczwarne myśli się kłębią pod sufitem. Większości nie wypuszczam, nie zapalam im światła, niech się kotłują - może niektóre same zdechną. A może jednak zapalić im żyrandol - popadają, jak ćmy od świeczki.... hmmm...

Kolejna wiosna, a ja wciąż bez rozwiniętych skrzydeł, no dobra, jedno już mam! Nie, też nie tak, mam te 2 większe, najwazniejsze, brakuje mi tylko tych mniejszych przy odwłoku - kopa w dupsko na rozpęd, niech się znowu chce!

komentarze (5) | dodaj komentarz | Trackbacki (1)

komentarze (9) | dodaj komentarz

Wywoływanie takiej burzy nie było moim zamiarem. Komentarzy nie usuwałam, bo nie mam na to czasu, ja ich wszystkich nawet nie zdążyłam przeczytać! czas na karmieniu spędzam, w zaciszu domowym. No i się dziwuję ogromnie burzliwej dyskusji, co to pod moją marną klepaniną wybuchła. Swoje zdanie już napisałam, powtarzać nie będę. Jednak zadziwienie, bardzo filozoficzne pozostało. Bo jakże to? Poczwarny się zbulwersował, nie doczytał do końca, przyszedł asystować przy smażeniu, Pędrak z ramienia tatusia świat oglądał kuchenny. A Poczwara przez chwilę poczuła się ... medialną istotą. Co powie - burze komentarzy, gwizdy i oklaski:) Nie zazdroszczę Dodzie,Balcerowiczowi... bo niby można coś przekazać, ale... Żeby chociaż szanowni dyskutanci wiedzieli, o czym mówią... Pędrak zmienił świat poczwarny, uczy pokory, zmiany przyzwyczajeń i tego, że każdy dzień przynosi coś nowego. Nie ma pojęcia o konieczności karmienia zawsze i wszędzie ta kobieta, co problemów z laktacją nie miała. To tak w skrócie. Przez pierwszy miesiąc Pędrak uczył się ssać, a Poczwara przystawiać. Łatwo nie było. Mogłam dać butelkę? A pewnie, tylko po co? Z lenistwa nie dałam - wyparzać, myć, odmierzać śmierdzący proszek bym miała? Brrrrrrr... o zdrowiu Pędraka i swoim wspominać nie muszę - przecież to oczywiste! I zamierzam tak o to nasze zdrówko jeszcze długo podbać. Nie zauważyłam też, żeby mi cokolwiek obwisło i stało się żylaste, owszem conieco urosło ze 2 rozmiary miseczki ... w przód.

Rozczarowana jedynie jestem, że nikt o noszeniu nie wspomniał, chyba, że przeoczyłam. Bo tak po  cichu liczyłam, że z ponad setki komentujących, ktoś obejrzał... A przecież noszenie równie ważne, jak karmienie piersią, no i można wykonywać w miejscu publicznym (jakkolwiek się takie zdefiniuje) bez wywoływania dyskusji...
 na deser, coś dla ukojenia - jesiennego spokoju wszystkim życzę.

komentarze (11) | dodaj komentarz

komentarze (199) | dodaj komentarz

komentarze (4) | dodaj komentarz